Apen op het dak

Gisteren sloot onze computergrot, en moest ik er snel een eind aan draaien.
Waarschijnlijk staat het nog vol foutjes...Komt wel weer op een volgend adres als we Wifi hebben.
Vandaag onze laatste dag hier, en zijn we blij om morgen weer verder te gaan.
Na drie dagen is het wel genoeg, om ergens te zijn. Vandaag hebben we via een heel sjiek Best Western Hotel in de binnenstad een taxi geregeld voor de halve dag. We hebben ontdekt dat we in allerlei dure hotels gewoon binnen kunnen lopen en dan onthaald worden als koninklijke gasten. We drinken/eten er wat, en kunnen dan gebruik maken van hun mogelijkheden.
Dit keer een super mangager(meisje!) die allerlei telefoontjes voor ons deed en onze wensen precies uit liet komen. Arvin verzuchtte dat we dat meisje eigenlijk gewoon maar met ons mee moesten vragen op reis, want het zou het allemaal wel heel wat simpeler maken.
Maar dank zij haar hadden we nu een niet zeurende chauffeur. De meeste willen je allerlei winkels en markten aansmeren. We bezochten allerlei wijken hier. Enorme gebouwen van de Moslims, en de overblijselen van de engelsen die hier een grote strijd hebben geleverd. Prachtige verwilderde tuinen die aan Australie doen denken. Leuk om nu eens wat meer van de natuur mee te krijgen. Uit de treinraampjes hadden we alle rijstvelden al gezien tussen Varanasi en Lucknow. Overal mensen hard werkend op de velden. Vandaag dus een groene buitendag- de bezichtigingen binnen sloegen we maar over. We hebben al een soort overkill aan tempels gehad. Iedereen neemt ons maar mee naar tempels, en nu weten we wel hoe die er uit zien.
Arvin wilde graag naar de dierentuin, al waren we wel bang dat het misschien nog zieliger zou zijn dan bij ons met die hokken.
Het was een grote verrassing dat het een prachtige oude tuin bleek (door engelsen aangelegd) Grappig wel dat er haast geen dieren waren, of ze hadden zich verstopt door de hitte.
Maar het is natuurlijk ook een beetje onzinnig om in zo`n tuin naar dieren te kijken, want de apen zitten gewoon op het dak tegenover ons hotel.
Ze gluren dan over de rand naar alle drukte op de straat en klimmen op en neer langs schoorstenen.
Gister dacht ik even dat Arvin en Emmeline misschien door het indiase bier dingen gingen zien toen ze wezen op al die apen met babyaapjes.
Maar het zat er vol. Het verkrijgen van alcohol is hier erg apart. In feite is het verboden, maar stiekem is er van alles te regelen. Onze verzorger in het hotel sluipt dan via de achterkant met die twee flesjes naar onze tafel. Het schijnt dan door iemand in een riksja opgehaald te worden, en iedereen moet er dan wat aan verdienen. Nog een wonder dat het uiteindelijk maar ongeveer 2.50 euro is- enorme prijs voor hier.
De deuren worden gesloten, en je moet de flesjes onder je tafel houden.
Door het stiekeme gedoe, en het hoge alcohol percentage werden ze wel wat giebelig.
De gewone vakantie dingen zoals zitten op een terrasje doe je hier allemaal niet. Pas vandaag zagen we in de dierentuin iets wat er op leek, en we hebben er lang gezeten en ons eerste verpakte ijsje gegeten.
We zien wel weer een beetje op tegen het zoeken morgen van onze trein. In Varanasi was nergens een bord, en iedereen stuurt je hot naar her. Je moet dan over al die zittende en liggende mensen heen stappen.
Iedereen spuugt en plast overal, dus wat ben ik blij dat ik gewoon goede dichte schoenen heb!
De vorige keer vonden we maar net aan op tijd de trein, en vielen we uitgeput neer. Gelukkig konden we bij elkaar blijven zitten. We lezen gruwelijke dingen in de krant over dingen die er allemaal kunnen gebeuren.
We voelen ons het veiligst als we bij elkaar zijn. Tot nu toe ook nog niet veel meegemaakt, maar we zijn wel alert. We verwonderen over die alleen reizende jonge meisjes. Zelfs Emmeline zegt dat ze er echt niet aan moet denken, en die is toch veel gewend.